بابا شوخی از شعرای هنرمند قرن دهم هجری است که در بسیاری از صنایع ظریفه دست داشته است بخصوص در فن سنگ تراشی و نجاری و موسیقی استاد بوده .امین احمد رازی در هفت اقلیم درباره وی نوشته است: "در اکثر صنایع دستی داشته بخصوص در سنگ تراشی که آثار بسیار در آن کهسار به یادگار گذاشته است و همچنین شبیه بربط ، سازی اختراع کرده و می نواخته ." 

بابا شوخی بیشتر اوقات خود را به زراعت می پرداخت و چند باغ را به دست خویش درختکاری نموده بود .عمر بابا شوخی را بیشتر از هشتاد سال نوشته اند اما سال فوتش بدرستی روشن نیست اما آنچه  مسلم است در حدود نیمه اول قرن یازدهم بدرود حیات  گفته . رباعی از باباشوخی:

پیری که به عاشقان نشان است منم                     در عشق تو مشهور جهان است منم

هر جا که جوانی است بود پیر او پیر                  آن پیر که پیرو جوانست منم